جراتی پوچ

              به امید روزی بهتر

چشمهایی عمیق تر از خود

                                            آنقدر که یارای غرق شدن را داشته باشند

  بارانی وحشی

                    امواج خاموشی که سکوت سرد این ساحل را می شکنند

و چیزی بیشتر از آنچه به نظر میرسد

 شاید خیالی باطل

        دردی خودخواسته

یا توهمی آبی

                  آبی  مثل دیوارهای دل تنگی ام

           دلنشین  

              مرموز

                بی انتها

  به امید اینکه عمق این   بیشتر از رنگ دیوار باشد